Ο κανονισμός περί AI δεν ισχύει για έναν ολόκληρο τομέα ή μόνο για μεγάλες επιχειρήσεις. Ισχύει για όποιον διαδραματίζει ένα ορισμένο ρόλο σε σχέση με ένα σύστημα AI: το κατασκευάζετε, το θέτετε στην αγορά ή το χρησιμοποιείτε εντός του δικού σας οργανισμού. Μια εταιρεία εγκατάστασης με δέκα υπαλλήλους μπορεί να υπόκειται εξίσου σε αυτό όπως και μια πολυεθνική εταιρεία, μόλις χρησιμοποιηθεί ένα σύστημα AI που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού.
Για τις περισσότερες ΜΜΕ, το ζήτημα δεν ανακύπτει επειδή ανάπτυξαν sami AI, αλλά γιατί χρησιμοποιούν λογισμικό στο οποίο είναι ενσωματωμένη μια λειτουργία AI: ένα εργαλείο επιλογής CV, ένα chatbot στον ιστότοπο, ένα σύστημα διαδρομολόγησης που αυτόματα προτείνει πρόγραμμα. Σε αυτή την περίπτωση, συνήθως δεν είστε ο πρόμηθευτης του συστήματος AI, αλλά ο λεγόμενος χρήστης υπεύθυνος. Αυτό είναι ένας ελαφρύτερος ρόλος από αυτόν του μέρους που ανάπτυξε το σύστημα, αλλά όχι δεσμευτικός: ο κανονισμός διαχωρίζει διάφορες κατηγορίες κινδύνου και η κατηγορία που ισχύει καθορίζει ποιες υποχρεώσεις συνδέονται με αυτόν τον ρόλο.
Ο ρόλος καθορίζει την υποχρέωση, όχι ο τομέας
Ο κανονισμός χρησιμοποιεί μια ταξινόμηση βάσει κινδύνου. Ορισμένες εφαρμογές θεωρούνται ως απαράδεκτος κίνδυνος και απαγορεύονται, άλλες ως υψηλή κίνδυνο με συνακόλουθες υποχρεώσεις, και πολλές εφαρμογές δεν εμπίπτουν σε αυτές τις βαρύτερες κατηγορίες. Ένα chatbot που απαντά σε ερωτήματα πελατών, συχνά εμπίπτει στην πράξη σε μια διαφορετική κατηγορία από ένα σύστημα που συμμετέχει στη λήψη απόφασης σχετικά με το ποιος προσλαμβάνεται ή απολύεται. Αυτή η τελευταία κατηγορία, επιλογή και αξιολόγηση προσωπικού, αναφέρεται στον κανονισμό ως παράδειγμα μιας εφαρμογής που απαιτεί πρόσθετη προσοχή, ακριβώς γιατί το αποτέλεσμα έχει άμεσες συνέπειες για τα άτομα.
Αυτό σημαίνει ότι δύο επιχειρήσεις στον ίδιο κλάδο μπορεί να επηρεαστούν διαφορετικά. Ένας κατά οίκον οργανισμός που χρησιμοποιεί μόνο ένα εργαλείο προγραμματισμού, βρίσκεται σε ένα διαφορετικό σημείο από έναν οργανισμό που χρησιμοποιεί AI στη στρατολόγηση και επιλογή προσωπικού. Το ζήτημα δεν είναι λοιπόν «κάνω AI», αλλά «τι είδος συστήματος AI χρησιμοποιώ και σε ποιο ρόλο».
Παραδείγματα από την πράξη μιας ΜΜΕ
Ένας διευθυντής HR που αποκτά ένα εργαλείο αίτησης εργασίας με λειτουργικότητα AI, γίνεται με αυτόν τον τρόπο χρήστης υπεύθυνος για το σύστημα. Ο προμηθευτής του εργαλείου είναι συνήθως ο πρόμηθευτης και φέρει ένα διαφορετικό μέρος των υποχρεώσεων, αλλά αυτό δεν απαλλάσσει αυτόματα το χρήστη από όλες τις υπευθυνότητες. Ένας γραφειακός διευθυντής που χρησιμοποιεί μια γεννήτρια κειμένου για να γράψει κείμενα θέσεων εργασίας, συνήθως βρίσκεται σε μια ελαφρύτερη κατηγορία από όταν εκείνη η γεννήτρια συμμετέχει επίσης στη λήψη απόφασης σχετικά με το ποιος καλείται για συνέντευξη.
Ένας διευθυντής μιας εταιρείας εγκατάστασης που χρησιμοποιεί λογισμικό διαδρομολόγησης με κατεύθυνση AI για την ανάθεση τεχνικών, υπόκειται σε ένα διαφορετικό σενάριο από το όταν το ίδιο λογισμικό χρησιμοποιείται επίσης για την τεκμηρίωση αξιολογήσεων απόδοσης. Η τεχνολογία μπορεί να είναι ταυτόσημη· η εφαρμογή και η επίδρασή της στους ανθρώπους καθορίζουν την ταξινόμηση. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο μια γενική δήλωση όπως «αυτό δεν ισχύει για μικρές επιχειρήσεις» δεν είναι σωστή: το μέγεθος της επιχείρησης δεν παίζει ρόλο στον ίδιο τον κανονισμό κατά τον προσδιορισμό της κατηγορίας κινδύνου.
Τι εάν χρησιμοποιείτε μόνο ένα έτοιμο εργαλείο
Πολλές επιχειρήσεις αγοράζουν λογισμικό και δεν το προσαρμόζουν σε τίποτα. Ακόμη και τότε, ο κανονισμός μπορεί να ισχύει, αν και συνήθως με ένα ελαφρύτερο σύνολο υποχρεώσεων από ότι για το μέρος που ανάπτυξε το σύστημα. Το πρακτικό ερώτημα που ταιριάζει σε αυτό, δεν είναι μόνο νομικό: τι πληροφορίες παρέχει ο προμηθευτής σας σχετικά με τη φύση του συστήματος και αν αυτές οι πληροφορίες είναι επαρκείς για να μπορέσετε μόνοι σας να αποφασίσετε σε ποια κατηγορία υπάγεστε. εξετάστε τις έννοιες και τις κατηγορίες με ηρεμία παρέχει ένα σημείο εκκίνησης, χωρίς να χρειάζεστε αμέσως έναν νομικό συμβουλό.
Αυτό αφορά επίσης τη συζήτηση που διεξάγετε ως αγοράζον μέρος με έναν προμηθευτή λογισμικού: όχι μόνο σχετικά με την τιμή και τη λειτουργικότητα, αλλά και σχετικά με το τι ακριβώς κάνει το σύστημα με τα δεδομένα των υπαλλήλων ή των πελατών σας, και αν ο προμηθευτής έχει ήδη εργαστεί με την κατάταξη. Όποιος διεξάγει αυτή τη συζήτηση μόνο αφού το σύστημα είναι ήδη σε χρήση, χάνει τη στιγμή στην οποία είναι ευκολότερο να το ρυθμίσει.
Όπου μπορείτε να το ελέγξετε για την δική σας κατάσταση
Επειδή η κατάταξη εξαρτάται από το συγκεκριμένο σύστημα και τη συγκεκριμένη εφαρμογή στην εταιρεία σας, μια γενική απάντηση είναι πάντα ένα σημείο εκκίνησης, όχι τελικό σημείο. Για τη δική σας κατάσταση, συνιστάται να συμβουλευθείτε το επίσημο κείμενο ή να επικοινωνήσετε με την αρμόδια αρχή εποπτείας· μια πλατφόρμα όπως η δική μας μπορεί να σας βοηθήσει να δείτε γρήγορα ποια ερωτήματα είναι σχετικά. Με μερικές ερωτήσεις που δίνουν αμέσως ένδειξη λαμβάνετε χωρίς υποχρέωση μια πρώτη εικόνα του πού πιθανώς βρίσκεται η κατάστασή σας.
Είστε περίεργοι πώς αποκτούμε τις πληροφορίες μας και γιατί δεν κάνουμε συνειδητά κατηγορηματικές δηλώσεις σχετικά με μεμονωμένες περιπτώσεις; Το εξηγούμε στη σελίδα για τον τρόπο δημιουργίας των πληροφοριών μας. Και αν αντιμετωπίσετε ένα ερώτημα που δεν απαντάται εδώ, δείτε τη συλλογή συχνών ερωτήσεων ή κάντε το δωρεάν quick-scan για να δείτε ποια θέματα είναι σχετικά για την εταιρεία σας.