Co oznacza paszport produktu, jeśli importuję elektronikę spoza UE?

Importerzy otrzymują własne obowiązki związane z paszportem

Kto importuje elektronikę spoza Unii Europejskiej, otrzymuje poprzez cyfrowy paszport produktu własną rolę obok roli producenta. Paszport jest konstruowany w podstawowej formie z danymi producenta, ale importer, który wprowadza produkt na rynek UE, musi sprawdzić, czy paszport rzeczywiście istnieje i jest prawidłowy, oraz musi być w stanie udokumentować to. Ponadto organy celne otrzymują możliwość sprawdzenia przy przywozie, czy zostały spełnione wymogi cyfrowego paszportu produktu. W przypadku produktów importowanych z kraju spoza Unii Europejskiej paszport pojawia się zatem nie tylko podczas sprzedaży, ale także już w momencie samego importu.

Dla jakich produktów i jaka rola ma zastosowanie

Obowiązki te dotyczą osób działających jako importer w rozumieniu ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781): osoby, która wprowadza produkt z kraju trzeciego na rynek UE. Jest to inna rola niż rola producenta, upoważnionego przedstawiciela lub dystrybutora, chociaż w praktyce ta sama przedsiębiorstwo czasami pełni jednocześnie kilka z tych ról. Ponadto obowiązki mają zastosowanie tylko do grup produktów, dla których poprzez akt delegowany faktycznie ustalono wymogi dotyczące paszportu; bez takiego aktu dla konkretnej kategorii nie ma jeszcze obowiązku paszportu do spełnienia. W przypadku towarów jedynie przewożonych bez wprowadzania na rynek UE lub importu poza kontekstem handlowym sytuacja jest inna — istota artykułu 29 skupia się na wprowadzeniu na rynek.

Brak jeszcze ustalonej daty wejścia w życie, ale ustalona kolejność

Nie jest jeszcze znana data wejścia w życie tych obowiązków dla elektroniki i urządzeń ICT. Wynika to z faktu, że ESPR działa poprzez akty delegowane dla poszczególnych kategorii produktów: dopiero gdy dla podkategorii taki akt zostanie przyjęty i opublikowany, ustalona zostaje data, od której paszport — a wraz z nim kontrola celna i obowiązek importera w tym zakresie — mają zastosowanie do tej kategorii. Plan działania Komisji Europejskiej wymienia elektronikę i ICT jako jedną z kategorii, dla których przygotowywane są tego typu akty, z przewidywanym harmonogramem od 2027 r., ale nie jest to ustalona data. Do momentu opublikowania aktu delegowanego dla podkategorii obowiązki z artykułów 15 i 29 nie mają zastosowania do tej kategorii. Gdy data zostanie ustalone, zostanie podana tutaj.

Jak to wdrożyć w praktyce

Kto importuje elektronikę, powinien najpierw określić, czy jego własny produkt będzie podlegać podkategorii, dla której Komisja przygotowuje akt delegowany, i jeśli tak, od kiedy. Następnie ważne jest zbadanie, kto w łańcuchu jest producentem i czy producent dostarcza dane do paszportu czy powierza to zadanie innym — na przykład platformie, która konstruuje paszport z danych producenta lub importera, przechowuje go przez dziesięć lat i dostarcza nośnik danych QR. Jeśli własna przedsiębiorstwo działa dla UE jako importer, warto wcześniej sprawdzić, jak sprawdzane jest, że paszport jest obecny i prawidłowy, zanim produkt zostanie wywiedziony, aby problem nie wyszedł na jaw dopiero podczas kontroli celnej. Wreszcie praktyczne jest ustalenie, kto w ramach własnej organizacji jest odpowiedzialny za przechowywanie dokumentacji i jest punktem kontaktowym w stosunku do organów celnych i nadzoru rynku, aby pytanie to nie musiało być rozpatrywane doraźnie podczas kontroli.

Podstawa: artykuły 15 i 29 ESPR

Fakt, że organy celne odgrywają rolę w kontroli cyfrowego paszportu produktu, wynika z artykułu 15 rozporządzenia ESPR (rozporządzenie (UE) 2024/1781), który dotyczy kontroli celnej dotyczącej cyfrowego paszportu produktu. Fakt, że importer ma ponadto odrębne obowiązki, które należy odróżnić od obowiązków producenta, wynika z artykułu 29 tego samego rozporządzenia, który reguluje obowiązki importerów. Dla dokładnej zawartości obu artykułów oraz dla pytania, czy i kiedy mają one zastosowanie do konkretnej kategorii produktu, oficjalny tekst rozporządzenia jest źródłem, do którego należy się odwołać.

Kto już teraz chce się przygotować, może zmapować, które produkty są importowane, kto w tym procesie pełni rolę producenta, a kto importera, oraz odpowiednio zaplanować własne procesy zakupów i dokumentacji, aby cyfrowy paszport produktu mógł się w nich bez większych zmian znaleźć.

Na czym to się opiera

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Podajemy odniesienia dla każdego twierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Co się od Państwa oczekuje

Firma importująca elektronikę spoza UE jest w przypadku ESPR zwykle "importerem" — podmiotem, który po raz pierwszy wprowadza produkt na rynek unijny. Wiąże się to z własnym zestawem obowiązków, niezależnie od tego, co producent w Chinach, na Tajwanie lub w USA już zrobił lub nie zrobił.

Sprawdzenie, czy paszport jest dostępny i prawidłowy

Artykuł 29 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) nakłada na importera obowiązek sprawdzenia, czy produkt jest dostarczany wraz z cyfrową kartą produktu i czy ta karta jest dostępna za pośrednictwem nośnika danych (zwykle kod QR). Dla firmy zatrudniającej od 10 do 100 pracowników oznacza to w praktyce, że dział zakupów lub pracownik zajmujący się качеством przy każdej dostawie sprawdza, czy kod QR funkcjonuje i czy dane za nim zawarte są zgodne z dostarczonym produktem. To coś innego niż jedynie założenie, że producent "to jakoś załatwił". Jak sprawdzenie to powinno wyglądać merytorycznie, opisano na jak sprawdzam, czy dane od mojego dostawcy są poprawne.

Sprawdzenie, czy producent wypełnił swoje obowiązki

Poza samą kartą, artykuł 29 wymaga, aby importer sprawdził, czy producent wypełnił pozostałe obowiązki — na przykład wymaganą dokumentację zgodności i oznakowanie. Dla importera pracującego z fabryką poza UE jest to często punkt, w którym powstaje zamieszanie: fabryka dostarcza produkt, ale niekoniecznie dokumentację towarzyszącą. Jakie dokładnie dane są do tego potrzebne i jak je uzyskać, opisano na jakie dane powinienem zażądać od swojego dostawcy elektroniki.

Podanie własnej nazwy i danych kontaktowych

Importer podaje swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub markę oraz adres swojej siedziby na produkcie, opakowaniu lub dokumentacji towarzyszącej, aby był identyfikowalny. Jest to krok administracyjny, który dla firm importujących spoza UE już od dłuższego czasu zwykle wykonywany jest na mocy innego ustawodawstwa (oznakowanie CE, ogólne bezpieczeństwo produktu), ale teraz może być również sprawdzany w związku z kartą produktu.

Uwzględnienie kontroli celnych

Artykuł 15 ESPR stanowi, że służby celne mogą sprawdzić przy wejściu towarów na granicę UE, czy cyfrowa karta produktu jest obecna i dostępna, poprzez analizę ryzyka i wymianę informacji z podmiotami rynkowymi. Dla importera oznacza to, że karta nie jest czymś, co musi być w porządku dopiero po przekroczeniu granicy — informacja musi tam być już w momencie zgłoszenia przesyłki. Praktycznie rzecz biorąc, wymaga to koordynacji między działem, który przygotowuje zgłoszenie celnne, a działem, który zarządza danymi karty, aby przesyłka nie była opóźniona dlatego, że kod QR nie jest jeszcze aktywny lub wskazuje na pusty folder.

Gdzie się psuje w praktyce

W praktyce pojawia się kilka sytuacji, które są bardziej powszechne niż inne.

Fabryka dostarcza kartę produktu, a nie dane karty. Producenci zagraniczni są zwykle przyzwyczajeni do wysyłania karty katalogowej, raportu z badań lub deklaracji zgodności, ale dokumenty te niekoniecznie nadają się do przetworzenia w cyfrowej karcie. Brakuje wtedy ustrukturyzowanych danych na przykład na temat możliwości naprawy lub składu materiałów.

Kod QR wskazuje na stronę, która już nie istnieje. Przy imporcie za pośrednictwem wielu pośredników zdarza się, że nośnik danych na produkcie wskazuje na system poprzedniego ogniwa w łańcuchu, które w międzyczasie zostało zamknięte lub zmienione. Importer odkrywa to zwykle dopiero podczas kontroli próbkowej, a nie przy wejściu towarów.

Jeden numer artykułu, różne fabryki. Firmy pracujące z wieloma fabrykami dla tego samego produktu ze względów kosztowych lub niezawodności dostaw napotykają pytanie, czy jedna karta wystarczy, czy każda fabryka powinna dostarczyć własną wersję. Wiąże się to z pytaniem omawianym na kilku dostawców dla produktu, jak to działa z kartą.

Podwykonawcy poza zasięgiem. Producent spoza UE często zleca komponenty własnym podwykonawcom, których istnienie importer nie zawsze zna. Jeśli dane materiałowe od tego podwykonawcy są potrzebne do paszportu, powstaje luka w łańcuchu informacyjnym, której importer nie może sam wypełnić bez przekazania pytania dalej. Zob. na ten temat czy mój podwykonawca musi również dostarczać dane paszportu produktu.

Skład zmienia się w zależności od wysyłki. W przypadku elektroniki, która w zależności od partii produkcyjnej zawiera nieco inne komponenty — innego dostawcę baterii, inną płytę drukowaną — nie jest oczywiste, że jeden stały paszport pozostanie słuszny. Ten problem został opracowany na mój produkt zmienia się w zależności od partii, jak wypełnić paszport.

Co możesz zarejestrować.

Aby importer chciał zachować kontrolę nad tymi obowiązkami, praktyczne jest udokumentowanie kilku spraw na piśmie i w możliwy do śledzenia sposób:

Umowna umowa z fabryką dotycząca dostarczenia danych paszportu, w tym moment, w którym muszą być dostępne (przed wysyłką, przy przybyciu, czy wcześniej). Przykład wyglądu takiej umowy znajduje się na jak ustalam dostawę danych paszportu w mojej umowie zakupu.
Stała procedura sprawdzenia kodu QR i danych leżących u jej podstaw przy przybyciu każdej wysyłki, ze stałym momentem kontroli i odpowiedzialnym pracownikiem.
Przegląd, która fabryka, podwykonawca lub dostawca dostarcza które dane, zwłaszcza w przypadku produktów z wieloma dostawcami lub zmiennym składem.
Dokumentacja zawierająca dowód oznaczenia importera na produkcie, opakowaniu lub dokumentacji, dzięki czemu możliwość śledzenia jest udowodniona.
Ustalenie eskalacji na wypadek, gdyby dostawca nie dostarczył danych, dostarczył je z opóźnieniem lub niezupełnie, w tym określenie, kto w firmie podejmie działania. Co zrobić w przypadku zaistnienia takiej sytuacji, opisano na mój dostawca nie dostarcza danych, co mogę zrobić.

Te dokumentacje nie czynią paszportu jednorazową czynnością przy imporcie, ale powtarzającym się elementem procesu zakupowego — dokładnie tam, gdzie przy imporcie spoza UE tkwią największe ryzyka, ponieważ importer nie zawsze ma wgląd w to, co dzieje się w górę łańcucha.

To nie jest porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o przepisach, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. Jeśli masz wątpliwości dotyczące Twojej sprawy, skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą sztucznej inteligencji na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka na 2026-08-22. Coś się nie zgadza? Daj nam znać — korekty otrzymują pierwszeństwo.