Czy jestem importerem lub producentem zgodnie z ESPR?

Producent umieszcza własną markę, importer sprowadza produkt spoza UE

Która rola dotyczy Pani/Pana, zależy od tego, co robi Pani/Pan z produktem, a nie od nazwy Pani/Pana firmy ani sektora, w którym Pani/Pan działa. Osoba, która projektuje produkt, zleca jego wytworzenie lub sama go wytwarza i wprowadza na rynek pod własną nazwą lub marką, jest producentem w rozumieniu artykułu 27 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781). Osoba, która po raz pierwszy wprowadza na rynek UE produkt wyprodukowany poza UE, jest importerem w rozumieniu artykułu 29. Obie role nie wykluczają się dla całej firmy: ta sama firma może być dla jednego produktu producentem — na przykład zlecając wytworzenie własnej marki w fabryce w Holandii — i importerem dla innego produktu, jeśli ten produkt jest kupowany gdzie indziej i odsprzedawany pod istniejącą zagraniczną marką.

Dla kogo to rozróżnienie ma znaczenie, a dla kogo nie

To rozróżnienie jest istotne dla każdej firmy wprowadzającej elektronikę lub urządzenia ICT na rynek UE, niezależnie od wielkości. Ma znaczenie, gdy produkt jest sprzedawany pod nazwą lub marką, która nie jest marką oryginalnego producenta, lub gdy produkt jest sprowadzany spoza UE. Nie jest istotne dla strony, która wyłącznie odsprzedaje produkt innego uczestnika rynku UE bez zmiany marki i bez importowania go spoza UE: ta strona zazwyczaj podlega innej roli (dystrybutor) z innymi obowiązkami niż wynikające z artykułu 27 i artykułu 29. Również osoba dostarczająca wyłącznie części producentowi, bez samodzielnego wprowadzania produktu końcowego na rynek, nie jest producentem w tym rozumieniu dla tej części. Chodzi zatem zawsze o pytanie: kto wprowadza produkt, pod jaką marką, po raz pierwszy na rynek UE — i czy pochodzi z terenu UE, czy spoza niej.

Od kiedy to rozróżnienie będzie obowiązywać

Dokładna data nie została jeszcze określona. Obowiązki wynikające z artykułu 27 i artykułu 29 są konkretyzowane dla każdej kategorii produktu za pośrednictwem aktów delegowanych zgodnie z planem działań ESPR na lata 2025-2030; dla elektroniki i urządzeń ICT akty te są oczekiwane dla każdej podkategorii od 2027 r. Do czasu opublikowania aktu delegowanego dla określonej podkategorii nie obowiązują dla tej kategorii żadne konkretne wymogi dotyczące cyfrowego paszportu produktu, a zatem również żadne jasno określone obowiązki powiązane z rolą producenta lub importera. Gdy akt zostanie opublikowany dla podkategorii, data na tej platformie zostanie zaktualizowana.

Jak ustalić, która rola do Pani/Pana dotyczy

Pierwsze pytanie dotyczy źródła produktu: czy jest wytwarzany w UE, czy poza nią. Jeśli pochodzi spoza UE i Pana/Pani firma wprowadza go po raz pierwszy na rynek UE, punktem wyjścia jest rola importera, z obowiązkami wynikającymi z artykułu 29. Drugie pytanie dotyczy tego, pod czyjąnazwą lub marką produkt jest sprzedawany: jeśli własna marka lub nazwa pojawia się na produkcie, lub Pana/Pani firma zlecił(a) jego zaprojektowanie lub wytworzenie, punktem wyjścia jest rola producenta, z obowiązkami wynikającymi z artykułu 27 — nawet jeśli fizyczna produkcja odbywa się u strony trzeciej. Te dwa pytania mogą się pojawiać jednocześnie: firma, która zleca produkcję produktów w fabryce poza UE i sprzedaje je pod własną marką w UE, jest dla tego produktu zarówno stroną, która wprowadza go po raz pierwszy na rynek UE, jak i stroną, pod czyjąmarką jest sprzedawany. W praktyce regulacji podobnej do ESPR w takim przypadku stosuje się rolę producenta, ponieważ własna marka jest przesądzająca — ale jest to coś, co jest konkretnie określane dla każdego aktu delegowanego i każdej sytuacji i nie jest to coś, co ta platforma przedtem rozstrzyga. Trzeci krok to sprawdzenie, czy to samo pytanie musi być zadane dla każdego produktu osobno: firma z wieloma liniami produktów może być producentem dla jednej linii i importerem dla innej, co może mieć konsekwencje dla tego, kto opracowuje i dostarcza paszport produktu.

Gdzie to jest: artykuł 27 i artykuł 29 ESPR

Zobowiązania związane z rolą producenta zawarte są w artykule 27 Rozporządzenia (UE) 2024/1781 (ESPR). Zobowiązania związane z rolą importera zawarte są w artykule 29 tego samego rozporządzenia. Oba artykuły opisują, czego oczekuje się od zainteresowanej strony w odniesieniu do wprowadzenia produktu na rynek i powiązanych informacji, a tym samym pośrednio określają, kto jest uważany za producenta i kto za importera tego produktu. Oficjalna publikacja w EUR-Lex jest źródłem pełnego i aktualnego tekstu obu artykułów.

Jeśli chcesz ustalić, która rola ma zastosowanie do konkretnego produktu, zacznij od ponownego przeanalizowania dwóch pytań powyżej — pochodzenia produktu i marki, pod którą jest sprzedawany — i porównaj to z tekstem artykułu 27 i artykułu 29 w oficjalnej publikacji. Gdy dla danej podkategorii sprzętu elektronicznego lub aparatury ICT opublikowana zostanie delegowana handlacja, jest to moment, aby ponownie sprawdzić to określenie roli w świetle obowiązujących wówczas wymogów charakterystycznych dla danej kategorii.

Na czym to się opiera

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Podajemy odniesienia dla każdego twierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Co się od Państwa oczekuje

ESPR rozróżnia między producentem a importerem, a to rozróżnienie nie jest kosmetyczne: określa, kto ma jakie obowiązki. Mówiąc krótko, producent to ten, kto projektuje lub zleca produkcję produktu i wprowadza go na rynek pod własną nazwą lub marką. Importer to ten, kto sprowadza produkt z kraju spoza UE i wprowadza go po raz pierwszy na rynek UE. To, kto faktycznie pełni jaką rolę, zależy od tego, co jest na opakowaniu, na fakturze i w relacji handlowej — nie od tego, jak się siebie nazywa dane przedsiębiorstwo.

Przedsiębiorstwo, które zleca produkcję elektroniki w Azji i sprzedaje ją pod własną marką, jest dla ESPR producentem, nawet jeśli nie ma własnej linii produkcyjnej. Przedsiębiorstwo, które kupuje gotowe urządzenia od zagranicznego producenta i dystrybuuje je w UE bez zmiany marki, jest importerem. Kto nie ma tego rozróżnienia jasne, ryzykuje, że przeoczy obowiązki, które faktycznie ciążą na jego przedsiębiorstwie. Dla precyzyjnego podziału odpowiedzialności patrz również kto jest odpowiedzialny za paszport produktu elektroniki.

Jako producent: upewnić się, że produkt i paszport się zgadzają

Artykuł 27 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) nakłada na producenta obowiązki związane z istotą produktu: upewnić się, że został zaprojektowany i wytworzony zgodnie z wymogami mającymi zastosowanie do grupy produktów, i że paszport produktu zostaje opracowany i udostępniony z prawidłowymi danymi. Dla przedsiębiorstwa liczącego od 10 do 100 pracowników oznacza to praktycznie, że w organizacji musi być osoba, która wie, które dane techniczne i środowiskowe dotyczące produktu są znane, i że dane te są gdzieś udokumentowane zanim produkt opuści siedzibie. Często jest to kwestia koordynacji wewnętrznej między zaopatrzeniem, kontrolą jakości a stroną, która faktycznie opracowuje paszport lub zleca jego opracowanie.

Jako importer: kontrolować zanim wprowadzą Państwo na rynek

Artykuł 29 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) przypisuje importerowi rolę kontrolną: sprawdzić, że producent spoza UE wypełnił swoje obowiązki, i że produkt przy imporcie jest już wyposażony w paszport produktu spełniający wymogi. Dla przedsiębiorstwa importowego oznacza to, że zanim nastąpi pierwsze przewiezienie do UE, musi być już wgląd w to, co przygotował zagraniczny dostawca. To jest inna kolejność niż w przypadku producenta: importer nie opracowuje paszportu sam, ale musi móc wykazać, że został przeprowadzony kontrol jego prawidłowości. Sytuacja, w której zagraniczny producent nie odpowiada lub nie dostarcza paszportu, to kwestia, która zasługuje na uwagę z wyprzedzeniem, przy nawiązywaniu relacji z dostawcą — patrz również mój producent znajduje się poza Unią Europejską dotyczące podziału odpowiedzialności.

Obie role: ujawnić nazwę i adres

Zarówno producent, jak i importer mają obowiązek podać nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub markę oraz adres kontaktowy na produkcie, opakowaniu lub dołączonej dokumentacji. Dla mniejszej firmy jest to często kwestia dostosowania etykiet lub tekstów na opakowaniu, coś, co łatwo się przeoczy, gdy uwaga skupia się na samym paszporcie, a nie na etykietowaniu fizycznym.

Gdzie się psuje w praktyce

Częstą sytuacją jest przedsiębiorstwo, które zleca produkcję produktów pod własną marką, ale wewnętrznie nadal uważa się za "handlowca", ponieważ nie ma własnej fabryki. Prawnie przedsiębiorstwo to jest producentem, z obowiązkami wynikającymi z artykułu 27 — nie obowiązkami podmiotu pośredniego. Kto ma tutaj wątpliwości, znajdzie więcej informacji na temat tej pozycji w sprzedaję urządzenia elektroniczne pod moją własną marką.

Druga sytuacja: przedsiębiorstwo importuje produkt od producenta spoza Unii Europejskiej i zakłada, że producent ten już zadbał o paszport produktu, bez kiedykolwiek o to pytając ani tego nie sprawdzając. Podczas późniejszej kontroli okazuje się, że paszportu nie ma, lub że paszport zawiera nieprawidłowe dane — i wtedy pytanie, kto za to wówczas odpowiadał, przestaje być wyłącznie teoretyczne.

Trzeci: zakup private label, w którym przedsiębiorstwo nabiera istniejący produkt od producenta i przykleja na niego wyłącznie własną etykietę. Tutaj często pojawiają się niejasności dotyczące tego, kto faktycznie jest "producent" w rozumieniu rozporządzenia. Praktyczne wdrażanie tych obowiązków znajduje się na stronie sprzedaję elektronikę private label.

Czwarta sytuacja pojawia się w przypadku przedsiębiorstw, które dokonują zakupów w UE u innego uczestnika UE i uważają, że pozostają poza zasięgiem. Również w tym przypadku może powstać pytanie, czy dalszna sprzedaż bez zmian w produkcie wiąże się z innymi obowiązkami niż w przypadku modyfikacji produktu lub jego przepakowania.

Piąty problem: firmy sądące, że podział ról zostaje ustalony jednorazowo i potem nie ma już znaczenia, podczas gdy zmiana w procesie zakupowym — na przykład przejście od dostawcy z UE do dostawcy spoza UE — może spowodować przesunięcie własnej roli dystrybutora na importera bez świadomości tego w przedsiębiorstwie.

Co możesz zarejestrować.

Wewnętrzna notatka, w której odnotowuje się, jaką rolę przedsiębiorstwo pełni na każdej linii produktowej (producenta, importera, lub obie role w przypadku różnych produktów), wraz z uzasadnieniem tego.
Korespondencja z zagranicznym producentem, w której pytamy o status paszportu produktu przed pierwszą dostawą.
Przegląd danych, które są już dostępne wewnętrznie do opracowania paszportu, oraz wskazanie osoby odpowiedzialnej za to w przedsiębiorstwie.
Umowy z dostawcami dotyczące tego, kto dostarcza jakie dane, szczególnie w przypadku produktów private label lub marek własnych.
Ustalona procedura sprawdzania przychodzących produktów pod kątem obecności paszportu, jako część zwykłego procesu zakupu.
Dokumentacja nazwy i adresu na opakowaniu lub produkcie, stanowiąca dowód spełnienia wymogów identyfikowalności.

Kto po ustaleniu własnej roli chce wiedzieć, co się stanie, jeśli jeden z tych kroków będzie brakować, znajdzie to w co się stanie, jeśli nie będę miał paszportu produktu dla mojej elektroniki.

To nie jest porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o przepisach, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. Jeśli masz wątpliwości dotyczące Twojej sprawy, skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą sztucznej inteligencji na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka na 2026-08-22. Coś się nie zgadza? Daj nam znać — korekty otrzymują pierwszeństwo.